در این هفته ای که گذشت:

- علیرضا که شدیدا در سردرگمی به سر میبرد یه جمله ای از یکی شنید که یه جورایی حالشو از تو قوطی در آورد کرد ته مستراح ! فلاش رو هم کشید تازه! با توجه به اینکه این جمله پس از بوسه ای رمانتیک و از ته دل از طرف ایشون و جمله ای با سردی تمام از طرف اوشون به وقوع پیوست...تا ماتحت یه قسمتهاییش بیییییب!آره!!

- فیلم my sister's keeper یه چیزایی تو مایه های مراسم ختم پدر و مادر گریه داره! و صد البته اعتراف به اینکه چشمان نگارنده در تمام طول فیلم تر بوده عمرا چیزی از ارزشهای ایشان کم نمیکند و همچنان ادعای مردانگی دارد!!

- از ادعای مردانگی!! گفتیم یادمان آمد که در هفته گذشته یکی از باحال ترین و امروزی ترین نوع اعتراضات متولد شد! منظورم همین حجاب سر کردن مردای ایرانیه در حمایت از توکلی.این حرکت به نحوی ماهیت این جنبش رو مشخص کرد و در واقع ثابت کرد که با یکی از پر مغز ترین و مدرن ترین جنبش های قرن طرف هستیم...البته بنده هم میخواستم عکس با روسریمو بذارم تو وبلاگ ولی هر چی گشتم یه عکس بدون آرایش پیدا نکردم!! این بود که...

- هیجان زده ایم که علی قراره دو هفته ای بیاد مرخصی و باید کلی برنامه بچینیم و خفه کنیم خودمون رو! این پیام های بازرگانی بود!

- همچنین در هفته ای که گذشت علیرضا شعری را از خیام در جایی خواند که شدیدا با شاعر احساس همذات پنداری کرد

می خوردن و شاد بودن آیین منست